Cultuurhuis De Warande

Een uitnodiging om te durven geloven wat we ons kunnen verbeelden U bent uitgenodigd op een summit. U bent uitgenodigd op een voorstelling met als titel ‘SUMMIT’. U weet natuurlijk dat dat niet hetzelfde is. U weet immers heel goed waar de grens ligt tussen realiteit en fictie. U houdt ervan om de werkelijkheid te zien zoals u ze nog niet zag.

Daarom kiest u voor theater. Maar of er altijd fictie te zien zal zijn, dat kunnen wij u niet beloven. Meeting of metatheater? ‘SUMMIT’ tast de grenzen af tussen feit en fictie, geloof en twijfel, schoonheid en gruwel.

Credits:

Regie: Alexander Devriendt | van en met: Mourad Baaiz, Karolien De Bleser, Charlotte De Bruyne, Leonore Spee, Aaron J. Gordon, Aurélie Lannoy, Hervé Guerrisi en Solal Forte

Vier dertigers werken al sinds hun tienerjaren in Bowling Buffalo, waar ze onderhand deel beginnen uit te maken van het meubilair.

Ze waken over de teen spirit van de jaren negentig terwijl ze over hun losse liefdesleven bakkeleien, milkshakes drinken en sigaretten roken. Wanneer één van hen haar vertrek aankondigt en zo het concept eindigheid binnensleept in een retrodecor van tijdloosheid, vallen alle kegels in recordtempo om.

‘Bowling Buffalo’ is een Wildcard voorstelling van Compagnie Cecilia.

Credits
tekst en regie: Daan Borloo | spel: Lien Thys, Hanne Timmermans, Annelore Crollet en Kiana Porte | regie-assistentie en dramaturgie: Noor Gielen | scenografie: Eva Demulder | lichtontwerp en scenografie: Gilles Pollak | licht- en geluidsontwerp: Lasse Geudens en Jannes Dierynck | kostuum:Louis Verlinde | productie: Compagnie Cecilia Wildcard

Stap binnen in een wereld waar niets is wat het lijkt. Samen met een gids ontdek je de bijzondere installaties van kunstenaar Philippe van Wolputte. Hij tovert gewone en soms vergeten plekken om tot verrassende ruimtes vol geheimen.

We kijken, zoeken en stellen vragen: wat zie je? Waar leidt dat gangetje naartoe? Is dit een schuilplek, een doorgang… of iets helemaal anders? Al spelend en verbeeldend verkennen we de tentoonstelling en ontdekken we hoe je met simpele materialen een hele nieuwe wereld kan bouwen.

Kom mee op avontuur en laat je verrassen door wat er allemaal verborgen zit in deze expo!

Kan een virtuele wereld gebeurtenissen en herinneringen een plaats te geven? En kan een computerspel dienst doen als een veilige context voor mentale introspectie?

Twee performers dompelen zich live onder in een videogame. In een universum dat Samuel Baidoo vormgaf als plek voor nieuwe rouwrituelen; een ruimte om herinneringen op te slaan en te kunnen reflecteren vanuit hun identiteit als persoon van kleur en queer artiest.

Credits:

Concept: Samuel Baidoo | co-auteur: François Vincent | gidsen: Zindzi Tillot Owusu, Sara Lâm en een gast | muziek: Dimitra Sofroniou, Maria Muehombo (MIMI), Ciska Vanhoyland en Tsubasa Hori

‘Badke(remix)’ is een herwerking van de gelijknamige dansvoorstelling van Koen Augustijnen, Rosalba Torres Guerrero en Hildegard De Vuyst met tien Palestijnse dansers. Tussen 2013 en 2016 werd deze voorstelling wereldwijd met staande ovaties onthaald.

De titel ‘Badke’ is een omkering van dabke, de Palestijnse volksdans, traditioneel verbonden aan het huwelijksfeest. Nu herwerken de twee Palestijnse choreografen Amir Sabra en Ata Khatab deze energieke dans samen met performers met een achtergrond in hedendaagse dans, hiphop, capoeira of circus. Het resultaat is een explosie van vreugde en verbondenheid, als antigif tegen de harde werkelijkheid die onder het feestelijke oppervlak schemert.

Aan het eind overheerst toch de gedachte: “We gaan ons niet laten doen, door niemand. We dansen tot we erbij neervallen”. ‘Badke(remix)’ etaleert levensdrift en danslust als een vorm van verzet.

Credits
choreografie: Amir Sabra en Ata Khatab | dans en creatie: Abdallah Damra, Bresa Ayub, Dima Zahran, Hamza Damra, Marah Haj, Mohammed Al Tayeh, Rebecca Kaoud, Rima Baransi, Samer Raya, Shahd Jabarin en Jassi Murad

‘Amour’ is een voorstelling over hoe de liefde ons leven richting geeft en bepaalt.

Hoe proberen we te houden van de ander en van onszelf? Zeven queer acteurs gooien hun stem en hun lichaam in de strijd om een universeel en liefdevol verhaal te vertellen. Een voorstelling als een hartslag, een adem, een kolkende zee.

Inspiratie komt uit het leven en werk van de Duitse cineast Rainer Werner Fassbinder. Zijn donkere, eenzame en vaak theatrale beeldtaal schept een verbeeldingswereld waarin ook ‘Amour’ zich begeeft. Louis Janssens schrijft een nieuwe tekst waarin confessies, liefdesverklaringen, gedachten, afwijzingen en verlangens elkaar afwisselen. Persoonlijke ervaringen worden gecombineerd met fictieve verhalen.

Credits
Regie: Louis Janssens en Peter Seynaeve | spel: Louis Janssens, Peter Seynaeve, Marjan De Schutter, Leonore Spee, Sophia Bauer, Mourad Baaiz en Rein De Koninck

'SCHOONBEEST' speelt zich af in een dichtbegroeide wereld waarin alle mensen, dieren en dingen doen alsof ze weten wat ze doen. Een jager tuurt door zijn tweeloop, klaar om te schieten. Het beest kijkt terug, niet van plan om te vluchten. Wie is prooi?

Met een knipoog naar natuurdocumentaires voeren theatermakers Brenda Corijn en Zita Windey een stoet van absurde wezens op die elkaar bespieden, bedreigen, verleiden en de das omdoen. Onderweg pakken ze grote thema’s aan, zoals de angst voor het onbekende en de rol van de mens in de natuur.

Credits:

Concept: Brenda Corijn en Zita Windey | spel: Brenda Corijn, Tuur Verelst en Zita Windey | coaching: Katrien Valckenaers | dramaturgie: Peter Anthonissen | kostuum & scenografie: Tobias Van Nieuwenhove | lichtontwerp & scenografie: Ezra Veldhuis | muziekcompositie: Lucy Ryan | muziek: Brenda Corijn, Jolan Decaestecker, Jeroen Godon, Lucy Ryan en Zita Windey | outside eye Anna Franziska Jäger

De put was er eerst niet, en toen opeens wel. En Kelly? Die sukkelt er recht in.

Wat ze beneden vindt, is alles wat ooit diep weggestopt werd: Bompapa en Moemoe, een maangodin genaamd Selena, en hélemaal onderaan – in het heetst van de put – woont de Rode Man. Hij weet dingen. Over gevallen engelen, undergroundfeestjes, donkere verlangens en een schaamtelijk verleden.

‘Kelly en de put’ is een zompige afdaling in het onderbewuste met als enige doel: terug naar boven kruipen – als dat nog lukt. Een sprookje voor volwassenen, een magisch-duistere poppenkast.

Credits:

Tekst en regie: Stef Lernous | spel: Iris Becher, Steve Geerts, Kristen Pieters en Tine van den Wyngaert | muziek: Kreng | scenografie: Sven van Kuijk

Er is verandering op til, en niemand weet het, behalve ik. Constance Blackwood houdt van haar zus Merricat én van neef Charles. Oom Julian houdt heel erg van schrijven en niet van Charles. En Merricat houdt al helemaal niet van haar neef. O nee, zij houdt van gevaarlijke paddenstoelen, gekke koningen en toverspreuken.

De Blackwoods leven teruggetrokken op een landgoed aan de rand van het dorp. Vroeger waren ze met zeven, maar vier familieleden werden op mysterieuze wijze vergiftigd. Sindsdien behandelen de dorpelingen de familie Blackwood met argwaan en vijandigheid, alleen Merricat durft het landgoed nog te verlaten. Wanneer Charles vreemd begint te doen, gaan de poppen pas echt aan het dansen...

Credits
Regie: Stef Lernous | spel: Janne Desmet, Lotte Diependaele, Bart Hollanders, Manou Kersting en Maja Westerveld | scenografie en licht: Sven Van Kuijk | dramaturgie: Koen Haagdorens