De Studio is een culturele hotspot op het Mechelseplein in hartje Antwerpen.
De Studio brengt een jong publiek (0 tot 30 jaar) in contact met kunst, cultuur en media, met grote aandacht voor de stedelijke en maatschappelijke context en met zorg voor de kwetsbare positie van jongeren en kunstenaars.
In Oui. Non. Attention. vraagt een groep van tien jonge acrobaten je aandacht voor … aandacht. Niet alleen de op-het-puntje-van-je-stoel aandacht voor adembenemende dingen als driehoog op elkaar staan of een spectaculaire val die nét goed afloopt. Maar ook aandacht voor de blik, de ademhaling, de aarzeling misschien die eraan voorafgaan. Aandachtige oplettendheid. Zorgzame concentratie.
Begeleid door circusmakers Hanna Mampuys en Toon Van Gramberen nodigen de jongeren je in deze woordeloze voorstelling uit om dichtbij te komen. Wegdommelen op rij R is uitgesloten: je neemt plaats bij de actie, in een unieke tribune opstelling rondom de acrobaten op het podium. Als de aandacht toch verslapt, word je moeiteloos weer in de voorstelling gezogen door de jazzy-folky klanken van Abel Ghekiere.
Oui. Non. Attention. is een (ont)spannende circusvoorstelling van een groep op zoek naar generositeit voor de ander, voor het eigen lichaam en voor de omgeving.
Hallo? Is daar iemand? Is dit de plek waar we wat meer informatie over de voorstelling kunnen vinden? Het zou heel fijn zijn om iets te weten. Normaal staat dat hier toch? Waarom staat er nergens wat we wel– of niet kunnen verwachten? Of hoort dit er al bij? We willen gewoon een klein beetje weten waar het over gaat. Anders gaan we zelf allerlei enge dingen in ons hoofd halen. En dat doen we al meer dan genoeg. Hallo? Niet grappig dit. Hallo?! Is er iets of iemand die ons kan geruststellen? Hallo?!!
In Veel te eng voor kleuters gaat het om alles wat je niet ziet, maar er toch lijkt te zijn. In een voorstelling die zich in nevelen hult, blijkt onze fantasie het engste monster. Niks is zo spannend als iets dat er alleen maar is in je hoofd. Een dromerig avontuur vol schaduwen, illusies en schimmen voor alle dappere niet-kleuters die willen weten hoe angstbeelden ontstaan. Want als je dat weet, weet je misschien ook hoe je ze weer kan laten verdwijnen.
Eerst was er het donker, en een klein, klein lampje. In de schemering komen kleine wezens tot leven. Of zijn het maar schaduwen van iets anders? En wat is dat geluid?
In ZOO(i) is niets wat het lijkt. In een betoverend spel van licht en schaduw worden gewone dingen buitengewoon. Op een grote mobiel vol projecties, lenzen en lampjes ontstaat een nieuwe wereld vol schimmen en beestjes.
Twee artiesten nemen je mee op ontdekking door een weelderige jungle vol bijzondere klanken. Samen spelen we met wat verschijnt en weer verdwijnt. Na de voorstelling begint een nieuw avontuur waarin je zelf alledaagse voorwerpen kan transformeren tot intrigerende wezens. Wat tover jij uit al die ZOOI?
Na het succes van Zandzoekers, Dit is hoe ik het zie en Heimwegen, keert het inclusieve theatergezelschap onder leiding van Sara Gracia Santacreu terug met hun vierde voorstelling.
In Smeltelings staan boekenplanken vol onmogelijk verlangen. In de bibliotheek vinden geliefden hun gading: krakende titels, ruisende citaten, inspirerende verhalen en mysterieuze boekenruggen, maar toch is het oorverdovend stil.
Zouden ze eindelijk de woorden vinden waarover de liefde ons zo vaak doet struikelen?
Smeltelings is een zoektocht naar wat er, na eeuwen schrijven over de liefde, nog te zeggen valt. Misschien is het toch die ene zin, maar net wat anders verwoord?
La Puta Tierra, Spaans voor ‘de vervloekte aarde’, wil een stem geven aan een generatie in spreidstand, die zowel geworteld is in de thuiscultuur van haar ouders als die van het land waarin ze is geboren. Een groep jongeren van uiteenlopende achtergronden maken van de bühne een brave space waar ze via woord, beeld, klank en beweging de complexiteit van hun identiteiten uit kunnen drukken.
Deze voorstelling is woede en zachtheid door elkaar, uit liefde voor en bekommernis om de moeder, de aarde en hoe wij met haar en met elkaar omgaan.
La Puta Tierra is de vierde jongerenproductie van fABULEUS die volledig op Limburgse bodem en met een Limburgse cast gemaakt wordt. In Limburg probeert een schakelgeneratie de brug te slaan tussen uiteenlopende culturen en achtergronden. Zo ook theatermaker en performancekunstenaar Samuel Valor Reyes, die de jongeren begeleidt en zelf opgroeide in Beringen nadat zijn ouders fascistisch Spanje ontvluchtten. Hij studeerde aan de Toneelacademie Maastricht en maakt fysieke cross-overvoorstellingen rond empowerment, queerness, identiteit en rituelen.
Stel je voor: verkiezingen. Drie harige trollen verzinnen kwaadaardige nieuwtjes. Over de kandidaten. Over de wereld. Over jou? Ze posten hun fake news. Vanuit fake profielen.
Stel je voor: de baas van jouw land koopt een arm, maar lekker warm land. Een heerlijk oord voor iedereen die een tweede kans verdient.
Stel je voor: boeken en bibliotheken worden gesloten. Je land loopt leeg. Iedereen die blijft is vanaf nu verplicht hetzelfde.
Wat denk je? Is alles wat anders is een bedreiging? Of eerder een uitnodiging, een mogelijke ontmoeting? Zijn verschillen van levensbelang? Of zijn ze juist gevaarlijk? Of vormen de vensters in ons hoofd, de kaders die onze blik sturen, de allergrootste bedreiging?
POP-UP wordt een hilarische, filosofische voorstelling over verschillen en hoe we er mee om (kunnen) gaan. Waar ideeën en gevoelens, meningen en oordelen kunnen opduiken en verdwijnen. Met humoristische ‘POP-UP’-personages als trollen, geesten, een presidente, sprekende dino’s, absurde spionnen die ons verrassen, aan het denken zetten, ons doen lachen en slikken.
POP-UP is een poëtische viering van onze verschillen. Een spannend pleidooi tegen polarisatie. Een ode aan vriendschap en nieuwsgierigheid. Een omarming van het andere.
“Hanneke Paauwe en haar team zijn erin geslaagd om de zware problematiek van nepnews, polarisatie en een bedreigde democratie op het toneel te brengen in een luchtige beeldende verpakking en met overtuigend spel. Soms lekker drammerig en chaotisch, dan weer zacht en ingetogen, steeds de nieuwsgierigheid aanwakkerend.” Theaterkrant
Wat gebeurt er als jij of iemand die je kent heel ziek is? Soms voelt het alsof je meegezogen wordt in dat verhaal. En soms speel je het zelf, om te begrijpen wat er is gebeurd.
In Derwazeens volgen we twee vrienden die met verbeeldingskracht een nieuwe wereld laten ontstaan. Uit alledaagse materialen groeit een rijk vol wonderen, waar je kan vliegen, waar alles even mag en waar verdriet een andere vorm krijgt.
Samen nemen ze het publiek mee op een reis door een fantasielandschap dat troost biedt, luchtig en licht is, maar ook ruimte geeft aan rouw en herinnering.
Een beeldende, muzikale voorstelling over vriendschap, verlies en de kracht van het spel.
Als ik koning was
dan was ik koning van de dag
en ik wisselde jou af
ik huppelde, jij lag in bed
en samen
vleugelden we rond
– liedfragment uit de voorstelling
Kukeleku. Pok, pok, pok. Tok, tok, tok. Gescharrel, gekakel, gepik, gekak. Tik, tak, tok. Iedereen op stok. Sjingel, sjengel, sjangel. Bim, boem, baf. De vos op bezoek – chaos in het kippenhok. Pluimen en kippen vliegen in ’t rond, kippen aan ’t spit, kop in de grond. Een plan bedacht, de vos verjaagd, BOE! Daaaag vos, toedelidoe. Alles is weer koek en ei. Eitje, nestje, nesteldrang. Piep, piep, krak, koekenbak. Kuiken 1, 2 en nummer 3. Nummer 4 heeft tanden, klauwen op z’n vleugels, grote poten en een lange staart. Trix is anders. Kan echt vliegen. Harder lopen. Hoger springen. Kakelt niet, maar blaft. Wordt groot, groter, grootst. Oeps hij bijt.
Een voorstelling over een wonderlijk dier dat klein en groot fascineert, dat eitjes legt en alles eet. Een voorstelling over anders zijn, maar toch ook weer niet. Alle gekheid op een stokje: overheelrijk poppenspel met de nodige dosis Chicken Run.
Reizen kennen we allemaal. Of het nu een reis is naar de andere kant van de wereld, een weekendje in een buurland, of voor de eerste keer met een rugzakje naar de kinderopvang: we gaan elke dag wel een beetje op reis. Vaak met heel veel goesting en blijdschap, maar soms ook met onwennigheid, angst of heimwee.
Battoe is een voorstelling over thuiskomen in een steeds veranderende wereld. Twee artiesten laten hun vertrouwde cocon achter, en trekken samen op reis. Op een houten muzikaal vlot met allerlei verborgen klanken steken ze grenzen over en reizen ze doorheen verschillende emoties. Stap voor stap en golf na golf ontdekken ze de ingewikkelde wereld én zichzelf een beetje meer.
Wij komen naar scholen in deze regio's:
De leerlingen van de vijfde en zesde klas werden hartelijk ontvangen om naar de toneelvoorstelling ‘Pop-up’ te komen kijken. Het was een zeer uitdagend stuk dat hen prikkelde en ervoor zorgde dat ze met heel wat vragen terug naar school wandelde.
Onze kinderen zijn naar de toneelvoorstelling "Derwazeens" gaan kijken in de Studio. Onze klassen gingen vlot met de tram tot op het Mechelsplein. We konden op voorhand regelen dat onze kinderen in de ronde zaal hun snack mochten eten. Daar werd voorgesteld dat we als eersten naar de zaal mochten zodat onze kinderen daar al even konden wennen. De kinderen genoten van de voorstelling! Het is altijd fijn samenwerken met de Studio, het aanbod is fantastisch en de medewerkers speelden meteen in op de noden van onze klassen.
