Hoe komt het dat er plots tegels met zelfportretten in het voetpad liggen in Vilvoorde?

‘Dagelijks maken we vanzelfsprekend gebruik van de inrichting van de stad’, vertelt Karolien Vanderstappen, docente aan de secundaire graad van de academie. ‘We lopen op straatstenen, kasseien en klinkers. Mensen en huizen belichamen de stad. Daarmee wilde we aan de slag.‘

‘Met zelfgemaakte tegels en drukten de leerlingen van de derde graad hun artistieke stempel op het voetpad. Met hun 'guerrilla act' probeerden ze verwondering te brengen. Waar zij doorgaans tekenen op papier, breken de leerlingen nu uit de cocon van de academie, en dat is zowel voor leerkrachten, leerlingen en hun ouders enorm fijn.’

Extra expertise in huis halen, werkt inspirerend. Ik leerde als leerkracht glazuren op een manier die ik nog niet kende en die ik nu ook verder kan toepassen bij andere ateliers en leerlingen.

Karolien Vanderstappen, docente

‘Voor dit project spraken we keramiste Lieve De Smedt aan’, zegt Karolien. ‘Samen met haar werden de tegels van nul zelf opgebouwd met klei, er werden tekeningen ingekerfd en vervolgend werden kleur en glazuur aangebracht. De leerlingen zochten al fotograferend patronen in het straatbeeld: straat- en bakstenen, hekken, gordijnen, de kledij van een toevallige voorbijganger en voegde dit samen met een zelfportret tot één geheel op een tegel. Zo vertelt het beeld op de tegel iets over henzelf en hun leefwereld.’

‘Zo’n samenwerking met een externe kunstenaar is niet alleen vernieuwend voor de leerlingen, maar ook wij als leerkrachten leren tools bij over keramiek door de samenwerking met een gastdocent. Die expertise kan ik nu ook toepassen bij andere lessen.’

Tegels in het straatbeeld

‘Er ontstond een zekere fierheid, extra motivatie bij leerlingen toen ze hoorden dat hun tegels een plaats krijgen in het straatbeeld en verscheidene jaren zal meegaan. Zo wordt hun verzameling van tegels een tentoonstelling die je toevallig bezoekt tijdens verplaatsingen in de stad. Het wordt een artistieke wandeling tussen de twee academies die de stad telt.’

Met dit project werkten we aan het cultureel bewustzijn van de leerlingen: ‘Ze werden inhoudelijk uitgedaagd om een spoor achter te laten. Wat willen ze vertellen met een beeld, een woord ... om anderen te doen stilstaan, tot verwondering te brengen, te doen lachen …? Deze sporen vertellen dus iets over de stad, zijn culturen, de mensen, over verschillen én gelijkenissen en zelfs iets over het universele.’