Kunstkuur in Kapelle-op-den-Bos: ‘Kennis samenleggen is zó verrijkend.’

Vrijdagmiddag is moduletijd: om de zes weken volgen de eerstejaars een andere verkennende module: STEM, sport & wetenschappen, maatschappij & welzijn,  kunst & creatie of taal &  cultuur. Bij die twee laatste zijn ook twee leerkrachten van de academie betrokken. Tijdens een laatste module-dag tonen de deelnemers aan ‘kunst & creatie’ hun zelfgemaakte filmpjes. De taal & cultuur-groep is luisterspelen aan het opnemen en monteren.

Plastic fles

‘Ons filmpje gaat over een bloem die geplet wordt door plastic’. Het licht gaat uit en we zien de vier leerlingen in actie op het scherm: de jongens gooien plastic in het park, recht op een mooie bloem die de meisjes willen koesteren. Een achtervolgingsscène blijft niet uit …

Wim Vander Aa, leraar muziek aan KOBOS: ‘Het enige wat we vroegen, is om een plastic fles in het verhaal te verwerken, maakt niet uit hoe.’ In groepjes van vier schreven de leerlingen hun verhaal, werkten het vervolgens uit in dialogen, oefenden de rollen, filmden elkaar en monteerden.

Veel kleintjes, één groot

Veerle Eyckermans, actrice en docente aan de academie, begeleidde de leerlingen in het spel- en filmproces. ‘Ik coachte, regisseerde, stuurde bij. Ik liet ze improviseren op emoties, op actie en reactie of op uiteenlopende situaties. Ik legde ze uit hoe film werkt, hoe je je verhaal opdeelt in scènes en hoe je die vastlegt. Ik wou ze niet alleen in het spelen, maar ook op technisch vlak zover mogelijk krijgen.’

‘Het is fijn om voor zo’n project samen te werken met een expert op vlak van toneel en film’, vindt leerkracht muziek Marie-Anne Goidts. ‘We staken veel kleine dingetjes van haar op, die samen toch heel wat zijn. De leerlingen uit hun tent lokken, ze opwarmertjes en rollenspelen laten doen, zichzelf laten bekijken en beoordelen op film, uitleggen waarom ze niet met hun rug naar het publiek mogen staan…’ Wim: ‘Vorig jaar begeleidden we de modules ook al, maar zonder Kunstkuur. Toen deden we ook leuke dingen, maar nu ligt het niveau hoger. Ook Veerles enthousiasme en het simpele feit dat ze van buiten de school komt, maken iets extra’s bij de leerlingen los.’

‘Je merkt dat leerlingen zich in zo’n project anders gedragen dan in een gewone les.’

Else Pelemans - leerkracht Frans

Samenwerken en vrijheid

Niet alleen voor de leerkrachten is samenwerken een pluspunt, ook voor de leerlingen. Marie-Anne: ‘Ze leren het voortouw te nemen en echt samen te werken, zoals ze later nog vaak zullen moeten doen. We hechten hier sowieso veel belang aan samenwerken, maar in dit project komt het extra uit de verf.’

Leerlingen Wout en Jannes hebben genoten van het maakproces. ‘Niemand zei: Doe dit, doe dat, het moet daarover gaan. Zolang we goed bezig waren met ons filmpje, mochten we veel zelf kiezen. Dat was leuk.’

Fantasie

Bij ‘Taal & cultuur’ treffen we eenzelfde enthousiasme. Aagje en Laure zitten nog druk te typen. Uit een heleboel verschillende schilderijen kozen zij eentje van Picasso als inspiratiebron. Aagje: ‘Ons luisterverhaal heet ‘De verloren straatmuzikant’. Omdat de man op het schilderij misvormd lijkt, hebben wij een verhaal geschreven over een misvormde man die van een klein meisje leert om gitaar te spelen...’

Zo dadelijk zullen ze hun verhaal opnemen, monteren en er geluidseffecten en muziek aan toevoegen. Laure: ‘Je kunt helemaal zelf kiezen wat je vertelt en veel fantasie gebruiken: dat is echt leuk. Dit schilderij sprong ons in het oog omdat het zo speciaal en kleurrijk is. We hadden eerst allebei een ander verhaal in gedachten, maar hebben die nu samengevoegd.’

In deze module co-teachen leerkrachten Else Pelemans (Frans) en Filip Carmeliet (geschiedenis) met Michaël Swolfs (Muziekcultuur) van de academie. Michaël leerde de leerlingen niet alleen monteren, hij liet hen ook ondervinden hoe belangrijk muziek is voor de sfeer. ‘Ik toon bijvoorbeeld eenzelfde filmfragment, maar met andere muziek, waardoor ze het telkens heel verschillend interpreteren. Daar kijken ze van op.’

Verrijkend

‘Je merkt dat leerlingen zich in zo’n project anders gedragen dan in een gewone les ’, zegt Else. Filip: ‘Ze leren al doende, zijn spontaner, leren hun remmingen loslaten en voor een groep spreken. Soms gaan ze zo op in hun project dat ze er niet langer bij stilstaan dat ze tegelijk met taal bezig zijn. Dat is fascinerend om te zien. Voor mezelf vind ik het co-teachen geweldig: je leert er enorm van bij.’ Else beaamt: ‘Kennis samenleggen is zó verrijkend.’