Lucas Suykens | Illustraties als speeltuin

Inspiratie uit de tuin 

‘Als beeldend kunstenaar maak je volgens mij je beste werk als je gelukkig bent. In mijn moestuin voel ik me enorm geïnspireerd en ontspannen, vooral wanneer ik in mijn serre werk. Er is bijna niets dat ik liever doe dan zorgen voor mijn planten, die me later belonen met tomaten, paprika's, komkommers, courgettes, pompoenen en meer. Het hele proces van een zaadje tot een plant die vruchten geeft, vind ik fascinerend. In mijn moestuin werken maakt me gelukkig.’ 

‘Bovendien biedt leegte in je hoofd zuurstof voor nieuwe, frisse ideeën. In een sterke illustratie zien we het verhaal zoals het zich ontvouwt in het hoofd van de illustrator, het is zijn of haar unieke impressie van het verhaal. Een goede illustratie staat de tekst altijd mooi bij en voegt ook iets toe: een gevoel of een sfeer.’ 

‘Ik durf af en toe een boek mee te nemen naar de tuin en het hardop voor te lezen, terwijl mijn kippen rond mijn voeten scharrelen.’

Kinderboeken als zaadjes 

Voor de illustratie van de leeskaart haalde Lucas inspiratie uit zijn eigen boekenverzameling. Zijn tekentafel ligt bezaaid met boeken. ‘Als ik een verhaal illustreer, is het belangrijk dat ik het eerst goed lees en in mijn hoofd vormgeef. Hoe zien de karakters eruit, hoe gedragen ze zich? Hoe ziet de omgeving eruit of waar speelt het zich af? Welke sfeer heeft het verhaal? Dat heeft allemaal invloed op welke kleuren ik gebruik of hoe vol ik mijn illustraties teken. Is het een rustig verhaal of bevat het veel beweging en dynamiek? Dan begin ik te tekenen, terwijl ik ondertussen in mijn verzameling kinderboeken snuister.’ 

Voorlezen voor dieren 

‘Mijn liefde voor boeken en de overtuiging dat je nooit genoeg boeken kan hebben, wilde ik graag in dit beeld verwerken. Daarnaast wilde ik ook het voorlezen verbeelden. Hoewel ik me zelf erg ongemakkelijk voel bij voorlezen voor anderen, durf ik af en toe wel een boek mee te nemen naar de tuin en het hardop voor te lezen, terwijl mijn kippen rond mijn voeten scharrelen.’ 

Die liefde voor de natuur is een terugkerend thema. Haar schoonheid en het belang om er goed voor te zorgen. Lucas wil aandacht voor kleine, mooie dingen tonen. 

Het begon met een boek 

‘Rond mijn twaalfde kreeg ik een boek over dinosauriërs. Die verloren wereld leek zo echt dat ze zich vanaf dat moment non-stop in mijn hoofd afspeelde. Ik begon de dinosauriërs over te tekenen en plaatste ze in verschillende omgevingen. Sindsdien ben ik nooit meer gestopt met tekenen.’ 

‘Op de middelbare school kon ik keuzevakken volgen en ik koos voor een creatief pakket dat naast beeldende vorming ook drama en zang omvatte. Hoewel ik die laatste twee vakken verschrikkelijk vond, bleef ik doorgaan vanwege mijn passie voor tekenen. Vervolgens ging ik naar een kunstacademie en zette mijn creatieve opleiding voort aan de hogeschool.’ 

Die expertise en passie doorgeven aan zijn leerlingen en studenten vindt Lucas geweldig. Hen zien groeien in hun creatieve proces: ‘De fantasie van kinderen inspireert me om zelf vrij en grappig werk te maken.’