Boekenjuffen Annick en Sylvie | Onze school heeft altijd nieuwe boeken dankzij onze Little Free Library

‘We zijn de enigen die dat hier in Sint-Martens-Latem doen. We hebben er echt een hoekje van gemaakt met buxussen en een bank. In de zomer parkeren de mensen soms hun fiets hier en gaan even zitten.’

Ze noemden deze openluchtbib de ‘Place m’as-tu lu’ met een knipoog naar een lokaal chic restaurant dat de bijnaam ‘Place m’as-tu vu’ kreeg. ‘Het is daar allemaal perfect in orde. Op onze ‘place m’as-tu lu’ mag het allemaal wat losser en leuker. Ons naamplaatje kreeg bijvoorbeeld een ezelsoor en er is een hoekje af (lacht). De bank hebben we van iemand van de ouders gekregen,’ vertelt Sylvie. ‘De kast zelf is gewoon een oude kast, een handige collega maakte er een dakje over zodat de boeken beschut blijven. Ondanks weer en wind houdt ze goed stand.

Er staat vanalles in, zowel boeken voor volwassenen als voor kinderen.’ Het idee om naar Amerikaans model te starten met een Little Free Library vloeide voort uit de traditie van boeken ruilen die de school al had. Via Facebook worden ouders een keer per jaar opgeroepen om oude boeken te verzamelen thuis en ze mee te geven voor de ruilbeurs op school. Er staat vanalles in de kast, van een interieurboek van een lokale bouwondernemer tot een volledige reeks De Olijke Tweeling maar ook recentere prentenboeken.

‘We willen kinderen stimuleren om eerder een boek vast te nemen dan een scherm. Ook wilden we een signaal geven tegen verspilling'

Sylvie Deblaere

In de kast komen er soms ook Franse boeken terecht omdat er wel wat Franstaligen in de buurt wonen, en dat is handig, niet alleen voor de Franstalige kinderen maar ook voor de Franse les. We doen wekelijks een check-up van de kast want soms zit ze te vol. De eerste dag van de grote vakantie halen de twee boekenjuffen de kast een keer helemaal leeg en doen ze een oproep via Facebook of ouders nog boeken hebben. We stimuleren dat ouders samen met de kinderen een schifting maken thuis. Kinderen kunnen dat niet altijd zelf.

Leesclub

'Ik zit zelf in een leesgroep met ongeveer tien mensen en vertel daar ook over in de klas', vertel Sylvie. 'Ik merk dat de kinderen dat graag horen, dat je eens iets over je eigen leven vertelt. Vaak gebruik ik de literatuur die ik heb besproken in mijn leesgroep als voorbeeld in de les ‘stellen’. Dan lees ik een mooie zin voor om hen te laten horen dat er meer woorden mogelijk zijn om iets te beschrijven. Bijvoorbeeld slenteren in plaats van lopen. Ik hou zelf het meeste van historische verhalen maar er komt vanalles aan bod in onze groep.' Ook Annick leest zelf graag. ‘Historische boeken, reisdagboeken, een beetje van alles.’

'Als juf verval je soms in je eigen voorkeuren en daar moet je wat voor opletten. Soms merk je dat kleuters iets nemen dat je zelf niet mooi vindt, maar toch heel goed werkt, bijvoorbeeld.’

Annick Morel

Aanbod van boeken

'In de eerste kleuterklas bied ik verschillende genres aan, karton-, voel-, doe- en prentenboeken, zodat elke kleuter iets vindt dat hem aantrekt', vertelt Annick. 

Sylvie vult aan: ‘In vijf en zes hebben we niveaulezen Frans. Het in het Frans lezen wordt begeleid door ouders en de kinderen genieten er enorm van dat ze Frans kunnen lezen.'

Ouderbetrokkenheid

‘Tijdens de Voorleesweek of Jeugdboekenmaand mogen de ouders of grootouders van de kleuters komen voorlezen', weet Annick. 'Dat is heel fijn want zo krijgen de kinderen een rijk palet aan manieren van voorlezen. Ik geniet er ook altijd van om dat te kunnen horen. Ouders en grootouders bereiden het vaak heel gemotiveerd voor en komen op voorhand aftoetsen wat ze mogen of kunnen doen.’

Geen stigma wel plezier

Voor kinderen met dyslexie is er een speciaal aanbod in de lokale bib, waar de school mee samenwerkt. (Sylvie) ‘Het is iedere keer kind per kind aftasten wat het beste werkt. Het is erg belangrijk dat ze plezier hebben in lezen. Ik werk wel niet met de vijf vinger regel. Als ze iets niet verstaan, dan komen ze het wel vragen. Ze volgen al logo en ze krijgen al extra begeleiding, dus ik wil ze niet altijd met een stempel opzadelen. Een boek dat goed werkt voor deze doelgroep is het Guinness world records-boek.

Werkvormen

Soms vraag ik de kinderen om een gedicht maken op basis van boekenruggen, die ze samen leggen', zegt Sylvie. ‘We werken ook soms met Frank De Gruyter, die hier woont. Hij heeft een keer een poëzieroute uitgewerkt in samenwerking met een middelbare school uit de buurt. De opdracht was ‘gedichten maken die niet rijmen’, wat heel moeilijk is voor de kinderen. Toen hebben we een klasgedicht gemaakt en dat hebben we op groot formaat uitgeprint en uitgehangen in de Sint-Paulus-Kerk. De kinderen van het zesde middelbaar gidsten ons langs de poëzieroute en die leerlingen legden ons dan ons gedicht uit, want we hadden niet verklapt dat we dat geschreven hadden (lacht).