Creatief met hout: Verrijkend voor kleuter én leerkracht en bovenal héél leuk

De Voorzienigheidsschool organiseert geregeld projecten met externe partners. Een ideale manier om de kennis van leerlingen én leerkrachten te verrijken, vinden ze. ‘Daarom werken we ook elk jaar samen met een andere partner, en kiezen we voor een ander thema’, zegt Mohammed Alsaftawi, coördinator Brede School Kuregem, die het papierwerk van de projecten voor zijn rekening neemt en ook betrokken was bij de inhoudelijke voorbereiding en de evaluatie. Zo was er al eens een project rond yoga, kunst of dans. En nu werd het dus hout.

Via een leerling van de school kwamen kleuterjuffen Elke en Karen in contact met Pieterjan Demeulder van JONNA vzw in Leuven, die allerhande creatieve activiteiten organiseert voor kinderen en jongeren. ‘Zonder voorafgaand plan spraken we eens af om de mogelijkheden te overlopen’, vertelt juf Karen. De kleuterleidsters vertelden over hun noden, Pieterjan over zijn aanbod. ‘Alles was bespreekbaar.’

‘We merkten dat je heel eenvoudige, haalbare dingen kunt met hout. De komende jaren kunnen we er vast zelf mee aan de slag’

Elke Vangoidsenhoven - kleuterjuf

Lagere drempel

Hout leek hen een tof thema. Het is niet het meest vanzelfsprekende materiaal om met een klas vol kleuters mee aan de slag te gaan. Wat kun je ermee? Waar haal je het materiaal, liefst zonder dat het weegt op de budgetten? Hoe hou je het veilig? Juf Elke: ‘We hebben vooral geleerd dat we zo’n materiaal als te complex beschouwden en dat we het veel te ver zochten. Je kunt er heel eenvoudige, haalbare dingen mee. De komende jaren kunnen we er vast zelf mee aan de slag.’

Schuren, boren, hameren

Om de workshops overzichtelijk te houden, namen de kleuters er om de beurt, in kleine groepjes, aan deel. Karen: ‘In de eerste sessie hebben ze een houten kabouter gemaakt.’ Ze kregen elk een schuin afgesneden stammetje, waarop de kleuters een gezichtje mochten schilderen. Ze kregen meteen ook kleinere vaardigheden, zoals schuren met schuurpapier, onder de knie. En ze begrepen dat ze met hun eigen handen een heel simpel, maar mooi resultaat konden verkrijgen. Op het eind van de sessie hadden ze een zelfgemaakt popje om mee te spelen.

Vervolgens knutselden de kleuters een houten robotje met beweegbaar hoofdje in elkaar. De armen waren touwtjes met dopjes eraan vast als handen. De ogen waren knopen die ze zelf aan het hoofdje mochten nagelen. ‘Ook de gaatjes voor de armen en de nek mochten ze zelf boren, dus al onze kleuters hebben een echte boormachine in handen gehad’, vertelt Elke. Karen: ‘Dat was voor hen een heuse attractie.’

‘Haast onbewust en spelenderwijs krijgen de kleuters een heel pakket nieuwe woordenschat aangereikt. Ze leren woorden voor materialen en materieel, gebruiken ze om te beschrijven wat ze hebben gedaan, hoe alles voelt ...’

Karen Decoene - kleuterjuf

Het klikte

‘De klik met Pieterjan was er onmiddellijk’, zegt Karen. ‘En dat is ook belangrijk voor zo’n project. Hij kende al in de eerste week alle kleuters bij naam. En de kinderen vroegen constant wanneer meester Pieterjan nog eens zou komen. Dat enthousiasme was heel fijn om te zien.’

Een extra troef was de talenkennis die haast ongemerkt toenam. ‘De meerderheid van onze leerlingen heeft een andere moedertaal dan het Nederlands’, legt Elke uit. ‘Zeker bij mij in de derde kleuterklas merkte ik hoe de begrippen en woorden die Pieterjan hen gaandeweg aanreikte, helemaal ingeburgerd raakten.’ Ze konden op het eind van de rit prima verwoorden hoe hard het hout was als ze moesten zagen, hameren of schroeven, en hoeveel kracht ze dan wel moesten zetten, of ze beschreven hoe mals een mengsel met zaagsel aanvoelde aan de handen.

Juf Karen besluit kort maar krachtig: ‘Ik zou het onmiddellijk opnieuw doen. Echt waar.’