Zo maak je sfeervolle herfstkunstwerkjes met eenvoudige technieken en natuurlijke materialen

‘Onze leerlingen zijn 12, 13 jaar en krijgen les in type 2-onderwijs’, zegt juf Veer Jacobs. ‘Ze zijn fijn motorisch en mentaal zwak en heel tactiel gericht.’ De laatste tijd botsten Veer en haar collega’s op hun limieten wat creatieve activiteiten voor deze doelgroep betreft. ‘We wilden weg van de kleurplaten en kleutertekeningen, maar wisten niet hoe. Tot ik van een vriendin, die ook in het BuBO staat, hoorde van hun project met Studio Mus.’

Ook voor kleinschalige projecten

Ervaring met een dynamoPROJECT had Veer niet. ‘Ik heb lang gedacht dat je alleen voor grote, schoolbrede projecten subsidies kon krijgen. Niet dus.’ De keuze voor Studio Mus als culturele partner voor hun kleinschalige project met 7 leerlingen was snel gemaakt. Veer: ‘We wisten dat Sarah door haar opleiding als kleuterjuf met onze doelgroep overweg kan. Ze is het gewoon om in kleine stapjes te werken. Dat is een groot pluspunt. Haar expertise ligt bovendien bij het aquarellen en vilten, dingen waar wij nog stappen in konden zetten.’

Thema van het project? De herfst. Eerst verzamelde de klas stokken, bladeren en kastanjes. Natuurlijke herfstmaterialen dus. Voor Sarah geldt immers: geen glitters of stickers. Ook aquarelverf is gemaakt met natuurlijke pigmenten. En vilten doe je met wol.

‘In de eerste sessie zijn we met de eenvoudigste techniek gestart: het blad papier neemt een bad en daarop druppelen we de verf in een beperkt aantal herfsttinten’, vertelt Sarah. ‘Ik zong daarbij altijd opnieuw een liedje over hoe ze het penseel moesten wassen en drogen voor ze naar een andere kleur overgingen. Dat werkte om de handeling te onthouden.’

‘Zachtjes, alsof het een kuikentje is’

In de tweede sessie ging de groep vilten. De tieners leerden dat wol van een schaap komt en dat je het net als haar kan verven. ‘Om bolletjes te vormen, stopten we de wol in een ijzeren theeknijper. Dat dompelden ze onder in een verfbadje. Ze moesten het zacht in hun handel rollen- alsof het een kuikentje was- en weer onderdompelen. En dat 3 keer, met altijd iets meer kracht. Zo’n handeling is best ingewikkeld voor hen, maar dat theeknijpertje is een handig hulpmiddel.’ Dat zagen ook de ergotherapeuten die kwamen meekijken.

Het vilt samenvoegen met de aquarellen? Dat lukte in sessie 3 toen alles goed gedroogd was. ‘We maakten een herfstboom, plakten er stukjes vilt op en knipten luikjes in het papier waardoor herfstdieren komen piepen. We hebben ook mobieltjes van stokken, touw, kastanjes en viltbolletjes samengesteld. Het zijn prachtige stukken die iedere mama graag in huis zal hangen. In de vierde en laatste sessie leerden we nog 2 andere aquareltechnieken.’

Hocus pocus

Het resultaat hangt in de klas, die nu baadt in een gemoedelijke herfstsfeer. En er zijn plannen voor een mini-tentoonstelling. Veer: ‘Het zou fijn zijn als deze kinderen ook eens kunnen laten zien wat voor moois ze kunnen maken. Ze zijn er zo fier op. Al is het product nooit het belangrijkste voor ons.’

‘Deze leerlingen konden zich ook helemaal verliezen in het proces van het schilderen’, vult Sarah aan. ‘Ze vergaten de tijd, werden er rustig van, kwamen los van vastomlijnde ideeën en keken gefascineerd naar hoe kleuren zich vermengden’ zegt ze. Het ‘toveren’ met het witte waskrijt dat de verf afstoot, leverde een portie hocuspocus als extraatje op.